عيد نوروز
باد نوروز وزيـــده است به كوه و صحرا جامه عيـــد بپـــوشنـــد، چه شاه و چه گد
بلبل باغ جنان را نبـــود راه به دوست نازم آن مطـــرب مجلـــس كـــه بود قبله نم
صوفى و عارف ازين باديه دور افتـادند جــام مى گير ز مطــرب، كه رَوى سوى صف
همه در عيد به صحرا و گلستان بروند من ســرمست، ز ميخـــانه كنـــم رو به خد
عيد نوروز مبارك به غنــــى و درويش يــــــار دلـــــدار، ز بتخـــانــــه درى را بـــگش
گر مرا ره به در پير خــــــرابات دهى بــه سر و جان به سويش راه نوردم نه به پ
سالها در صف اربــــــاب عمائم بودم تـــا بـــه دلـــدار رسيدم نـــكنم بـــــاز خــط
+ نوشته شده در ساعت توسط
|