یادمان باشد که :
او که زیر سایه ی دیگری راه می رود، خودش سایه ای ندارد.
یادمان باشد که : هر روز
باید تمرین کرد دل کندن از زندگی را.
یادمان باشد که : زخم نیست
آنچه درد می آورد، عفونت است.
یادمان باشد که : در حرکت
همیشه افق های تازه هست.
یادمان باشد که : دست به
کاری نزنم که نتوانم آنرا برای دیگران تعریف کنم.
یادمان باشد که : آنها که
دوستشان می دارم می توانند دوستم نداشته باشند.
یادمان باشد که : حرف های
کهنه از دل کهنه بر می آیند، یادمان باشد که که دلی نو بخریم.
یادمان باشد که : فرار؛ راه
به دخمه ای می برد برای پنهان شدن نه آزادی.
یادمان باشد که : باور هایم
شاید دروغ باشند.
یادمان باشد که : لبخندم را
توى آیینه جا نگذارم.
یادمان باشد که : آرزوهای
انجام نیافته دست زندگی را گرفته اند و او را راه می برند.
یادمان باشد که : لزومی
ندارد همانقدر که تو برای من عزیزی، من هم برایت عزیز باشم.
یادمان باشد که : محبتی که
به دیگری می کنم ارضای نیاز به نمایش گذاشتن مهر خودم نباشد.
یادمان باشد که : برای دیدن
باید نگاه کرد، نه نگاه !
یادمان باشد که : اندک است
تنهایی من در مقایسه با تنهایی خورشید.
یادمان باشد که : دلخوشی ها
هیچکدام ماندگار نیستند.
یادمان باشد که : تا وقتی
اوضاع بدتر نشده ! یعنی همه چیز رو به راه است.
یادمان باشد که : هوشیاری
یعنی زیستن با لحظه ها.
یادمان باشد که : آرامش
جایی فراتر از ما نیست.
یادمان باشد که : من تنها
نیستم ما یک جمعیتیم که تنهائیم.
یادمان باشد که : برای پاسخ
دادن به احمق، باید احمق بود !
یادمان باشد که : در خسته
ترین ثانیه های عمر هم هنوز رمقی برای انجام برخی کارهای کوچک هست!
یادمان باشد که : لازم است
گاهی با خودم رو راست تر از این باشم که هستم.
یادمان باشد که : سهم هیچکس
را هیچ کجا نگذاشته اند، هر کسی سهم خودش را می آفریند.
یادمان باشد که : آن هنگام
که از دست دادن عادت می شود، بدست آوردن هم دیگر آرزو نیست.
یادمان باشد که : پیش ترها
چیزهایی برایم مهم بودند که حالا دیگر مهم نیستند.
یادمان باشد که : آنچه
امروز برایم مهم است، فردا نخواهد بود.
یادمان باشد که : نیازمند
کمک اند آنها که منتظر کمکشان نشسته ایم.
یادمان باشد که : من از این
به بعد هستم، نه تا به حال.
یادمان باشد که : هرگر به
تمامی ناامید نمی شوی اگر تمام امیدت را به چیزی نبسته باشی.
یادمان باشد که : غیر قابل
تحمل وجود ندارد.
یادمان باشد که : گاهی
مجبور است برای راحت کردن خیال دیگران خودش را خوشحال نشان بدهد.
یادمان باشد که : خوبی آنچه
که ندارم اینست که نگران از دست دادن اش نخواهم بود.
یادمان باشد که : با یک
نگاه هم ممکن است بشکنند دل های نازک.
یادمان باشد که : بجز خاطره
ای هیچ نمی ماند.
یادمان باشد که : وظیفه ی
من اینست: حمل باری که خودم هستم تا آخر راه.
یادمان باشد که : منتظر ِ
تنها یک جرقه است، انبار مهمات.
یادمان باشد که : کار رهگذر
عبور است، گاهی بر می گردد، گاهی نه.
یادمان باشد که : در هر
یقینی می توان شک کرد و این تکاپوی خرد است.
یادمان باشد که : همیشه چند
قدم آخر است که سخت ترین قسمت راه است.
یادمان باشد که : امید،
خوشبختانه از دست دادنی نیست.
یادمان باشد که : به جستجوى
راه باشم، نه همراه.
یادمان باشد که : هوشیاری
یعنی زیستن با لحظه ها.